|
|
| |
|
|
|
|
كودكان و خوابيدن
نوشته
: دكتر گرين ترجمه : فرح شيلاندرى
سؤال : دختر
چهار ساله من ، دوست ندارد در اتاق خود بخوابد. درحقيقت، او هيچ
جاى ديگرى بجز پيش ما نمى خوابد. ما خيلى كارها را امتحان كرده
ايم اما فايده اى نداشته است. چه بايد بكنيم؟ پاسخ : در
طول تاريخ ، خيلى از خانواده ها اتاق خواب خانوادگى داشته اند.
درحقيقت، در اكثر فرهنگهاى كشورهاى جهان ، تختخواب خانوادگى چيزى
عادى است. اگر خانواده چنين انتخابى داشته باشد، تأثيرات آن بد
نيست. اما از صحبتهاى شما معلوم است كه شما چنين انتخابى نداريد.
البته خوب است به كودك ياد بدهيم در رختخواب مخصوص خود بخوابد.
اما اگر كودك سرپيچى كرد، والدين نبايد تسليم شوند. تسليم شدن
والدين ، به كودك ياد مى دهد مقاومت كردن پاداشى دارد كه همانا
خوابيدن در اتاق پدر و مادر است. رايج ترين راههاى برخورد با
اين مسأله
معمولا» والدين در برخورد با مقاومت كودك براى
رفتن به اتاق خود از روشهايى مانند تهديد، تنبيه ، رشوه دادن ،
سرزنش كردن (دخترهاى بزرگ تو رختخواب خودشان مى خوابند، ...) و
از اين قبيل استفاده مى كنند. معمولاً اين روشها چندان
كارساز نيستند. بهترين راهكار اين است كه علت زيربنايى و اصلى
سرپيچى كودك را كشف كنيد. دخترتان حتى اگر نتواند با كلمات صحيح
و روشن منظور و احساس خود را بيان كند تا حدودى مى داند چرا دوست
ندارد در اتاق خود بخوابد. روش عالى و عملى براى كشف علت
سرپيچى كودك ، بازى كردن با او و عروسكهايش است . به هر كدام از
عروسكها نقش يكى از اعضاى خانواده را بدهيد. چند تا از اتفاقاتى
را كه در خانوادة شما رخ داده است با عروسكها بازى كنيد، مثل شام
خوردن، پارك رفتن، گردش رفتن، و غيره. چند موقعيت را كه كودك در
آن تهديدى احساس نمى كند ، اجرا كنيد و به كودك اجازه دهيد
كلماتى را در دهان عروسك بگذارد. وقتى به بازيِ «وقت خواب»
رسيديد اگر كودكتان در حرف زدن ترديد دارد، شما مى توانيد به جاى
شخصيتها حرف بزنيد. اگر كودك وارد بازى شود، حرفهاى شما را كه از
ديد او درست نيستند، تصحيح خواهد كرد و علت واقعى را بيان مى
كند. روش ديگر ، نقاشى كردن است. وسايل لازم براى نقاشى در
اختيار او بگذاريد و به كودك اجازه دهيد هنگام صحبت كردن درباره
علت نخوابيدن در اتاق خود، نقاشى هم بكشد. وقت زيادى براى اين
كار به كودك بدهيد. چنانچه كودك حرفى زد كه دوست نداريد بشنويد،
واكنش منفى و تندى از خود نشان ندهيد. احتمالاً، چيزهايى كه
از كودكتان مى شنويد عبارتند از : ترس از كابوس ديدن ، ترس از
تاريكى ، تنها بودن ، شبحى كه در كمد اتاقش يا زير تخت پنهان شده
است ، و غيره. ممكن است به پدر يا مادر خود ، يا نوزاد دوم حسادت
كند ، مى ترسد «اگر بزرگ شود» محبت و حمايت شما را از دست بدهد ،
يا احتمالاتى از اين قبيل. همه اينها در زندگى يك كودك چهار ساله
مسائل بسيار واقعى و مهمى هستند. راه چاره اگر كودكتان
از ترسهاى شب هنگام رنج مى برد، ابزارهايى به او بدهيد كه براى
غلبه بر ترسهايش به او قدرت دهد. در اينجا چند پيشنهاد را بررسى
مى كنيم : چراغ قوه : به خصوص براى بازى كردن در روز در
اتاقى تاريك چراغ قوه اى به او بدهيد تا بر ترس از تاريكى غلبه
كند. اسپرى دور كننده اشباح : يك اسپرى ملايم به كودك بدهيد
تا اگر اشباح از كمد بيرون آمدند به آنها اسپرى بزند و آنها را
دور كند! نوار قصه : نوار قصه مورد علاقه كودك را در اختيارش
بگذاريد تا هر هنگام احساس تنهايى يا ترس كرد، نوار را روشن و
قصه هاى آن را گوش كند (بهتر است نوار با صداى شما ضبط شده
باشد). عروسك : يكى از حيوانات يا عروسكهاى پارچه اى مورد
علاقه او را در كنارش بگذاريد (بهتر است قد عروسك به اندازه كودك
باشد). و بهتر از همه اينكه، از خودش راهنمايى بخواهيد.
حسادت درصورتى كه كودك نسبت به يكى از اعضاى خانواده
حسادت مى كند، موقعيت را بررسى كنيد و ببينيد آيا دليلى براى
حسادت وجود دارد، اگر وجود دارد، آن دلايل چيست. اگر خواهر
يا برادر كوچكترى دارد كه درطول روز بيشتر توجه شما را به خود
جلب مى كند، كودك احساس مى كند تنها زمانى كه مى تواند با شما
باشد، شب «موقع خواب» است. بهترين راه براى كمك به كودك در غلبه
بر حسادت اين است كه وقتى به او توجه خاص داشته باشيد كه او چنين
خواهشى از شما ندارد. اگر احساس كرديد او از اين مى ترسد كه
وقتى بزرگ شد محبت شما را از دست خواهد داد، با او در اين باره
صحبت كنيد. شايد خود شما اين احساس را كه «اى كاش هميشه كوچولو
باقى بماند» به او منتقل كرده باشيد. اگر مسأله همين است ،
ببينيد چگونه مى توانيد احساس او را تغيير دهيد. در هر دو مورد
فوق ، لازم است مدت زمان بيشترى را با كودك سپرى كنيد. اين مدت
زمان بايد درطول روز باشد نه در هنگام خواب. در طول مدتى كه
تلاش مى كنيد احساس و طرز فكر او را به آرامى تغيير دهيد، مى
توانيد كودك را در اتاق خودتان ، روى زمين كنار تخت تان
بخوابانيد. حركت بعدى ، خواباندن كودك نزديك درِ اتاق و پس از آن
اتاق خودش است. حيوان عروسكى بزرگ يا نوار قصه مى توانند در اين
دوره انتقالى به كمك شما بيايند. با آگاهى و درك احساس كودك
خود مى توانيد اين موقعيت دشوار را به موقعيتى تبديل كنيد كه در
آن كودكتان بتواند احساس بهترى نسبت به خود و حس نزديك تر شدن
نسبت به شما پيدا كند. ارزشش را دارد كه وقت و انرژى كافى صرف آن
كنيد. نااميد نشويد، در انتهاى اين تونل طولانى و تاريك ، نورى
به چشم مى خورد!!
منبع
:
پارس نايس
www.parsnice.com
|
|
| |
|
|
|
|